Geschiedenis

Een beetje geschiedenis van het ontstaan van de “Bowen techniek”.

​

De "Bowen techniek" is een van de nieuwste en meest opwindende vormen van therapeutisch lichaamswerk.  Sinds de introductie in Australië in het midden van de jaren 1980, is de populariteit en verspreiding van de Bowen Techniek opmerkelijk geweest.  Vandaag de dag wordt de techniek beoefend in meer dan dertig landen over de hele wereld en onderwezen in meer dan twintig landen. De techniek ontleent zijn naam aan Thomas Ambrose Bowen (1916-1982), een nederige, "zelf opgeleide" oefentherapeut die zichzelf osteopaat noemde.

​

In 1959 woonde Tom Bowen in Geelong, in Victoria, Australië, en werkte hij, naar eigen zeggen, als "gewone arbeider".  Hij was drieënveertig jaar oud en had geen formele opleiding genoten - hij verliet de school in de achtste klas om als arbeider te gaan werken.  Hij had echter belangstelling ontwikkeld voor het corrigerend lichaamswerk en ontwikkelde zijn vaardigheden voortdurend door zijn betrokkenheid bij verschillende plaatselijke voetbalclubs.  Naarmate zijn therapeutische vaardigheden groeiden, nam ook zijn klantenkring toe.  Slechts veertien jaar later, in 1973, werd de zevenenvijftigjarige Bowen ondervraagd door een parlementaire commissie. Hij vertelde dat hij ongeveer 65 patiënten per dag behandelde, meestal de rug en de nek.

​

Dus wat heeft Bowen precies gedaan om de ongelooflijke aanhang van dertienduizend behandelingen per jaar te ontwikkelen?  Het vormen van een duidelijk beeld van zijn benadering en techniek wordt bemoeilijkt door het feit dat Bowen geen documentatie van zijn werk heeft nagelaten.  Hij stierf in 1982.

​

Bowen liet een complexe erfenis en een schat aan informatie na in de vorm van ten minste zes mannen die er aanspraak op kunnen maken "volgelingen" van zijn werk te zijn. Benadrukt moet worden dat Bowen niet in staat was om zijn werk te onderwijzen, maar in plaats daarvan een uitgekozen groep mensen toestond om hem gedurende een langere periode te observeren.  Ieder van hen was in staat Bowen op een verschillend moment in zijn leven te observeren en ieder ontwikkelde een persoonlijke interpretatie van de benadering en methoden die Bowen gebruikte.

.

Natuurlijk ontwikkelde ieder een interpretatie van het werk vanuit een uniek tijdsvenster, de eerste in de jaren 1960 en de laatste in de jaren 1980.  Zeker zal de techniek op iedere toeschouwer enigszins anders overgekomen zijn.

​

Hierdoor zijn er verschillende scholen ontstaan, elk met hun interpretatie van het werk van Tom Bowen.